Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014

Σκουπίδια και matrix

 Είχε δύο χρόνια που έσκασε η κρίση και δημοσιεύτηκαν ειδήσεις που είχαν να κάνουν με μείωση του όγκου των απορριμάτων. Αναλογιζόμενος τώρα αυτό το γεγονός με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι ο όγκος των σκουπιδιών είναι και αυτό από μόνο του ένας δείκτης για το πως λειτουργεί μια κοινωνία σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο.

  Υποθέτουμε, λοιπόν, ότι έχουμε μια οικονομία που είναι στα επίπεδα πριν την κρίση. Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι ευχαριστημένοι με τη δουλειά τους και τα λεφτά που παίρνουν είναι αρκετά ώστε να ζήσουν άνετα. Υπάρχει κατανάλωση, ο κόσμος ψωνίζει περισσότερα πράγματα από τα σουπερ μαρκετ. Αγοράζεις πολύ άρα πετάς και πολλά. Αυτό συμβαίνει γιατί υπάρχει έμφυτη η τάση το άτομο να αγοράζει περισσότερα πράγματα, τα οποία αναγκαστικά θα τα πετάξει αφού ή θα λήξουν ή θα τα βαρεθεί, για να δείξει το οικονομικό σου και το κοινωνικό status.Μήπως αυτό όμως δεν το ανεβάζει αλλά αντίθετα είναι μία ψευδαίσθηση; Μήπως είναι το matrix που ζει ο καθένας από μας; Μεγάλη η αγοραστική του δύναμη άρα είμαστε καταξιωμένα μέλη της κοινωνίας.

  Παιδιά ας ηρεμήσουμε όλοι μας και να δούμε τον ρόλο μας σε αυτή τη ζωή. Η κοινωνία για να λειτουργεί και να εξελίσσεται πρέπει να φροντίζει να υπάρχει και να μην παρακμάζει. Είναι πασιφανές ότι η δημιουργία περισσότερων σκουπιδιών είναι μια παρακμάζουσα τάση της κοινωνίας. Μετά την κρίση διορθωθήκαμε καθώς μειώσαμε τον όγκο των σκουπιδιών. Όμως πλέον υπάρχει κόσμος που πάει στα σκουπίδια και ψάχνει να βρει να φάει. Δεν έχει τις οικονομικές απολαβές που είχε κάποτε. Πράγμα που μειώνει την ικανότητα του να αγοράζει με αποτέλεσμα το χρήμα να κινείται και να αποκτά αξία.

  Σας φαίνονται αυτά που λέω αντιφατικά; Αυτό συμβαίνει γιατί πριν την κρίση ζούσαμε σε συννεφάκι και τώρα που πέσαμε και είδαμε την κανονική όψη του κόσμου μας κακοφαίνεται. Μην υπάρχουν αυταπάτες από κανένα μας. Δεν αποκτήσαμε οικολογικές συνήθειες μετά την κρίση, οδηγηθήκαμε από ανάγκη. Είναι και αυτός ένας τρόπος βέβαια ο οποίος υπάρχει από την αρχή. Μην ξεχνάμε, λοιπόν, ότι οικονομική άνοδος χωρίς παράλληλη οικολογική άνοδο είναι στην ουσία επιθανάτιος ρόγχος.

Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2014

Κλούνεια Μάρμαρα

    Ωραία με έπεισε. Θα πάω να δω την ταινία του. Το θέμα των μαρμάρων του Παρθενώνα φυσικά με βοήθησε. Το  να υποστηρίζουν το δίκαιο αίτημα σου ηθοποιοί όπως ο Μπιλ ο Ματ και ο Τζορτζ είναι κολακευτικό από μόνο του. Πολλοί μπορεί να πουν ότι κάνουν ντόρο για την ταινία τους. Δεν διαφωνώ μπορεί να είναι και έτσι, αλλά για μισό λεπτό. Είναι ή δεν είναι και οι τρεις ηθοποιοί; Είναι ή δεν είναι η υποκριτική μια μορφή τέχνης, η οποία είναι τόσο παλιά όσο και τα μάρμαρα του Παρθενώνα; Το γεγονός ότι μπορεί να έκαναν και ταινίες οι οποίες μπορεί και να απογοήτευσαν δεν μου λέει τίποτα. Στην Ελλάδα η Μελίνα Μερκούρη δεν ανέδειξε το θέμα; Η Μερκούρη δεν ήταν ηθοποιός; Η Μερκούρη έπαιζε μόνο σε κορυφαίες ταινίες; Ο Κλούνεϊ είναι μόνο εμπορικός ηθοποιός και απαγορεύεται να έχει άποψη, ενώ η Μερκούρη ήταν προσωπικότητα και επιτρέπεται; Μήπως ο συλλογισμός αυτός είναι παράλογος;
   Σίγουρα η επιστροφή των μαρμάρων δεν θα εξαφανίσει την οικονομική κρίση. Αλλά είναι αστείο και να υποστηρίζεις ότι δεν θα βοηθήσουν και καθόλου. Δεν θα δώσουν σε 2 εκατομμύρια Έλληνες δουλειά, ούτε σε άλλους τόσους συνταξιούχους μεγαλύτερη σύνταξη. Θα δώσουν όμως ώθηση στον τουρισμό και στον πολιτισμό. Όπως και να το κάνουμε οικονομική ευημερία χωρίς πολιτιστική ανάπτυξη δεν είναι ξεχωριστές έννοιες.
    Τέλος, το να απαιτείς να σε σεβαστούν επειδή δημιούργησες τη δημοκρατία είναι γραφικό. Το να διεκδικείς επιστροφή των μαρμάρων δεν είναι ούτε ντροπή, ούτε μεγαλοϊδεατισμός, ούτε εθνικιστική κορώνα. Δείχνει ότι είσαι μια κοινωνία η οποία ενδιαφέρεται για το παρελθόν της, το παρόν της και το μέλλον της. Τότε ναι και οι λαοί θα σε σεβαστούν και θα αναγκάσουν και τις κυβερνήσεις τους να δουν με μεγαλύτερη συμπάθεια και το θέμα της λιτότητας και των μνημονίων. 

Τετάρτη, 10 Απριλίου 2013

Lamia vs The Rest of the World

Φανάρι κυκλοφορίας σε όλο τον κόσμο (πολιτισμένο και μη)

Φανάρι στη Λαμία


Άντε βγάλε άκρη

Parking και κωλοφαρδία

Νέα κατηγορία αναρτήσεων όπου θα παρουσιάζονται οι τυχερές μέρες στο παρκάρισμα.

  Προορισμός Μαιζώνος και Γκότση για δουλειά 5 λεπτών.
  Ώρα 12.51 μ.μ. όπου τέτοια ώρα συνήθως στην Πάτρα δεν βρίσκεις εύκολα parking.
  Πάρκαρα στην οδό Γκότση 10 μέτρα πριν την Μαιζώνος.
  Απόσταση που περπάτησα μέχρι τον προορισμό μου 15 μέτρα

  Πάντα τέτοια!!!

Δευτέρα, 1 Απριλίου 2013

Έλληνες Καλλιτέχνες

  Τα  αστέρια της παγκόσμιας μουσικής σκηνής αν ήταν μόνο της ψωροκώσταινας πως θα λεγόντουσαν άραγε; Τι καριέρες θα ακολουθούσαν; 
  1. Amy Winehouse: Η Αιμιλία Κάβας θα ήταν μια ρεμπέτισσα της δεκαετία του 30 και θα είχε δολοφονηθεί σαν την Στέλλα. Τα τραγούδια της όπως: Πίσω στο μαύρο και Δεν είμαι καλή για σένα μόρτη θα τα τραγουδούσαμε ακόμα.
  2. Red Hot Chilly Peppers: Τα Καυτερά Κόκκινα Πιπέρια θα ήταν και πάλι μια ροκ μπάντα τα οποία θα ήταν από την Κρήτη. Θα είχαν κάνει μεγάλη επιτυχία με το Cretication.
  3. Black Eyed Peas, Beastie Boys: Τα γκρουπάκια Μαυρομάτικα Φασόλια και τα Τερατόπαιδα θα είχαν κάνει μια πολύ μεγάλη καριέρα μέσω του Alter όπως έκαναν τα Ζουζούνια.
  4. Freddie Mercury: Ο Φρειδερίκος Αφροδίτης θα ήταν από τους πιο διάσημους πανηγυριτζίδες σε όλη την επαρχία. Η αφίσα θα ήταν πάντα η ίδια, απεικονίζοντας το πρόσωπο του με το μουστάκι, σε όλα τα πανηγύρια. 
  5. Christina Aguilera: Η Χριστίνα Λέρα θα εμφανιζόταν στο 25ο χιλιόμετρο Αθηνών - Λαμίας και θα ξεσήκωνε όλο το μαγαζί με το σουξέ: Τζίνι στο μπουκάλι
  6. Katie Perry: Η Κατερίνα Περρή θα είχε κάνει καριέρα περισσότερο λόγω της συνωνυμίας της με τον Βαγγέλη, παρά με τη φωνή της. Κοινό της θα ήταν δεκαπεντάχρονα κοριτσάκια και θα είχε ανέβει στο Top10 του Mega Star με το Φίλησα τη φίλη μου και το Μια ζέστη μια κρύο
  7. 50 cent: Ο 50λεπτος θα ήταν ακόμα μια τρελή ιδέα του Νικηφόρου στο 50 50 για να δείξει ότι παραμένει νέος